°°° Solarclips & Lunatics °°°

Nu nog die herinneringen als dode ogen
mijn wond die bloedt
mijn mond die gretig jouw lusten voedt
je zegt; je wilt niet maar je wilt het wel

Nu nog uit de rottende grond
graaf ik je schaamteloos op
verkracht ik je, bemin ik je
tot je bevend, kreunend komt

Nu nog mijn hand tussen jouw benen
dat ongeremd perverse spel
die naakte nachten brandend in de hel
tot we stierven in jouw uitgeputte schoot

Nu nog daalt de dood over ons bedorvenen neer
bevrijdt zij ons voor de laatste maal
als keer op keer de starenden der aarde veroordelen
en Gij in die verachtelijken mijn grafsteen waant

nachtvlinder, m. (-s), 1. onderorde der vlinders (Heterocera) die met of na het vallen van de avond te voorschijn komen, in tegenst. met de dagvlinders; …

schemering
ik voel de nacht in mijn aders
als de diepe bas stroomt ze door mijn lijf
als het rusteloze licht neemt ze me in bezit
leven
is nemen en geven
en tussen woelende lichamen
ontwaar ik een gestalte
je steelt mijn blik

 ster, v. (m.) (-ren), 1. puntvormig lichtend hemellichaam; meestal alleen met de gedachte aan vaste sterren en planeten: aan de heldere hemel zien wij duizenden vaste sterren; het geflonker der sterren; een heldere, een bleke ster; vaste sterren, zie bij Vast; de ster van Bethlehem; - (zegsw.) iem. tot de sterren verheffen, hem hemelshoog prijzen; - (Zuidn.) een ster met een staart, een komeet; - een vallende, een verschietende ster, een tijdelijk lichtende meteoor; - met betr. tot de invloed die de hemellichamen hebben op lot en leven van de mens (volgens de astrologie); iemands ster, de ster die zijn lot bepaalt: iemands ster gaat op, rijst, verbleekt; - (in’t bijzonder, vooral onderscheiden van planeet en komeet) elk der hemellichamen waarvan de stand ten opzichte van elkaar voor het oog onveranderlijk is: sterren van de eerste, tweede enz. grootte; veranderlijke sterren, waarvan de lichtsterkte verandert; - (R.-K.) ster der zee, een der namen voor de heilige maagd Maria (stella maris); …

zwart
je lacht
weet ik waarop je wacht
is dit even
enkel ik en jij
als je me diep in de ogen kijkt
als ik me tegen jouw perfecte lichaam vlei
is dit even
meer dan leven
en dan sterven
in de schoot
van de nacht

wees zwarte stralen en
verlicht…

                          -ster-

ik: vluchtig als jupiter ?
 

dans
krullend kruipend krakend
in de lucht
een vlucht uit de realiteit
inspiratie die mijn longen vult
en dromen die
smekend
smelten in mijn hart

luiheid is een zonde
maar ben ik
goddeloos
of diep vanbinnen
moede(r)loos en
sterfelijk
god haarzelve?

breek mij
dit is wat ik ben
scherven -waar?-
daar ik geen grenzen ken
en reeds gevallen…

troost mij
dit is wat ik ben
tranen -waar?-
daar ik geen warmte ken
en reeds bevroren…

schrijnend hart
verward  -want-
wie blijft bij mij?
wie blijft mij bij?

       waar ben jij nu mijn wereld wacht?
       of blijf ik dolen in verleden en
       wacht ik op een reeds verstreken nacht?

nimmer meer
verteert de aarde
lucht
de klucht waarin
ik leef
waarvan
ik leef
waarom
ik leef
bedaart in stille
waters

mijn vlees
jouw vlees
en god waarin ik geloof
om te geloven
dat golven komen
en gaan
dat dit is waar ik sta
dat dit leven is
dat dit beven is
en nooit vergaan

-verlichting is daar waar waarheid
waarheid is en waar ik
zoekend
vragend
nooit kan gaan-

ik race tegen mijn schaduw
die onder het schijnsel van
de straatlantaarns zichzelf
keer op keer vernieuwd

een onbegonnen strijd
en ongewonnen ook
want steeds als ik naar
en in mezelf opzoek ga
zaai ik twijfels in de tijd

Toen ik mij losmaakte uit haar armen en viel, ervoer ik leegte. Die leegte die stiekem je lijf binnen sluipt, je plots bij de keel grijpt, je ziel meesleurt in een zwarte, razende tunnel en je lijf als leeg omhulsel achterlaat.
Toen kwam er rust over mij. Mijn gelaat was uitdrukkingsloos en kende geen emoties of geweten meer. Ik was vrij van pijn.
Ik werd niet meer gebroken; ik brak. Zo zou het gaan tot in eeuwigheid.
Ze ging weg en ik nam een douche. Ik zou haar niet meer bellen. Ze was mijn speeltje voor één nacht geweest, en ik was een klein kind met een onverzadigbare honger naar entertainment.
Eens het duister weer zou vallen, zou ik opnieuw de sluippaden bewandelen en op jacht gaan.

Mijn uitgehongerd hart kon niet meer gevuld worden.

Nooit.

Ik weet dat ik niet bij je pas en zo, maar eigenlijk kan dat alles mij gewoon geen bal schelen. En eigenlijk denk ik dat je veel meer redenen hebt om geen relatie te willen dan enkel die reden dat ik niet ben waar je naar zoekt. En ik denk dat al die andere redenen gebaseerd zijn op angst, en dat die redenen uit te schakelen zijn. Soms is alles gewoon veel simpeler als het lijkt. In elk geval weet ik waar ik sta. Maar ik weet nog steeds niet wat er in je hoofd omgaat. Je hebt wel enkele pogingen ondernomen, maar zolang ik je niet volledig kan geloven, heb je me, in mijn ogen, onvoldoende uitleg gegeven, en zal ik blijven denken dat je zelf nog steeds te veel twijfels in je hoofd hebt zitten.Waarom ik even wou vasthouden aan de gedachte dat er misschien wel nog iets van zou worden, en daar energie in wou steken, is hierom: Ondanks het feit dat ik je niet ken, ondanks het feit dat we zo verschillend zijn, ondanks het feit dat je veel ouder bent, ondanks het feit dat je misschien helemaal niet voor meisjes valt en ondanks het feit dat er concurrentie in de strijd was, was je de eerste die mij weer leerde voelen. Je zat op zo’n manier in mijn hoofd, dat ik toch op een positieve manier met alle complicaties die er spoedig optraden, kon omgaan. En bovendien omdat ik vind dat relaties, en verwanten ervan, altijd een sprong in het onbekende zijn.Je bent een positieve invloed geweest op mij. Ik heb heel wat grenzen verlegt in mijzelf, waar jij misschien geen weet van hebt, en dat is waarom ik je niet zomaar kwijt wou. Maar ik heb ingezien dat het toch verloren is, en daar ga ik heus niet depressief van lopen. Ik zal mij enkel vragen blijven stellen. Want als ik eerlijk ben, begrijp ik steeds minder van wat gebeurd is naar mate ik er langer over nadenk en naarmate dit tussenin-gevoel langer blijft duren.
Wat in feite al een understatement is, want de realiteit is dat ik de draad helemaal kwijt ben en het noorden even verloren ben.