°°° Solarclips & Lunatics °°°

(…)
Aangezien jij “persoonlijk” antwoordde op mijn “persoonlijk” stuk, moet ik je zien te verweven in het geheel.
Maar waar gaat dit verhaal over?
(…)
Dus vanaf nu identificeer ik iedereen met jou. Jij zal al die personen kunnen zijn.
(…)
Het zou ook kunnen dat ik op papier een “liefde” creëer voor jou.
Omdat jij iedereen moet zijn.
Als ik haar volgende week kus, zal jij het zijn die gekust wordt op papier. Maar uiteraard kan ik mijn leven censureren en zijn teksten geen realiteit.
(…)
Ik volg je.
Ben mak als een lammetje.
Ben geen goochelaar.
Ik ben de marionet en jij trekt hier en daar aan een touwtje, dan nog weet ik niet welke arm te bewegen.
Toch, ergens in deze duisternis MOET lucht zitten.
Ik vergeet mijn doel.
    KNIP & PLAKWERK
             of
    SCHRIJVEN
Je offert mij een paard…
Wat offer je?
Je offert een masker, laat zwakheid zien.
(…)
Schrijf haar…
Schrijf ze…
Schrijf mezelf…
Schrijf jou..
(…)
Loop m’n kot rond op zoek naar gedachten.
(…)
Je mail ontvangen:
“Lieve Lotte”

Ontroering…
En sprakeloosheid.

En hoe antwoord je daar op?
Eén verhaal

Ik zal hen aan je voorstellen, zodat twee verhalen één kunnen worden.
En dan kunt ge ze troosten als ik ze kapot maak.
En dan kunt ge mij troosten als ik uit de netten van deze wereld breek.

Maar enkel op papier.

Ontoereikend.

(…)

Implicaties worden onoverzichtelijk. Volgende keer censureer ik mezelf.
Ik wil je sturen.
Maar wat? En wie?
Zij snapt niet waarin ze verzeild is geraakt.
Ze schrijft mee aan mijn leven. Deel van het geheel.
Herfstlucht werd winterdroom.
Ik kan niet wachten tot het vrijdag is.