Nov
26
2009
lacuna
I.
vouw ik één voor één
je vingers open tot de
plooien in je hand
onontgonnen land
waar de waarheid naakter
maar onleesbaar is
II.
mager kleed je je
met vel over been en
gevoel schaars gezaaid
maar ik hou van je
wijsheden als luchtbellen
en wereld verdraaid
III.
dieren, zo zeg je
zijn te weinig. mensen
zijn dan weer te veel
en ik, zo zeg je
ik ben God en ook alleen
ik mag - jij moet mij